Zära Monet
Zära Monet’nin resim pratiği, izleyicinin inançsızlığı askıya aldığı ve bir illüzyon tarafından baştan çıkarıldığı o spesifik ana odaklanır. Bu an gerçekleştiğinde artık dışarıdaki bir nesneye bakmayız; aksine, o nesneyi algılayan kendimizi seyre dalarız. Sanatçının yapıtları, dişilik (the feminine) kavramını psikanalizden geçirerek kadınların toplumla etkileşimini, üzerlerindeki beklentileri, sorunlu toplumsal cinsiyet rollerini ve kadınların kendi aralarındaki çok katmanlı ilişkileri masaya yatırır. Tekinsiz ile görkemli, grotesk ile imparatorluk estetiği arasında gidip gelen bu pürüzsüz yüzeyler, bilişsel çelişki ve disosiasyonun yarattığı duygusal çalkantıları açığa çıkarır.
Monet’nin görsel dili, kesişimsel kuir feminizm, geleneksel kompozisyonlar, eril bakış (male gaze) ve sosyo-seksüel güçlenme meseleleriyle doğrudan bir diyalog kurar. Estetik olarak "Eski Ustaların" (Old Masters) dramatik ışık ve pozlama geleneğini selamlayan resimler, tersine çevrilmiş ışık mantığı ve kaydırılmış kompozisyon merkezleriyle bu klasik mirası çağdaşlaştırır. Doğadaki ışığın inceliğini, bakır ve buz mavisi tonların sıcak-soğuk geçişlerini dramatik bir mekân koreografisiyle birleştiren sanatçı, resmi izleme deneyimini jenerik bir eylem olmaktan çıkararak izleyiciyi bilinmeyen bir bilinç katmanına taşır.
UCLA’den lisans (BA) ve LCAD’den yüksek lisans (MFA) derecelerine sahip olan Zära Monet'nin çalışmaları bugüne kadar LA Weekly, Huffington Post, Manifest, Juxtapoz ve Beautiful Bizarre gibi prestijli yayınlarda yer almıştır. Aralarında Lancaster Sanat ve Tarih Müzesi ile Oxnard Carnegie Sanat Müzesi'nin de bulunduğu kurumlarda 18 kişisel sergiye ve 47 seçkin karma sergiye imza atan sanatçı, üretimlerine küresel sanat sahnesinde devam etmektedir.
SANATÇI BİLDİRİSİ
Doğadaki ışığın kendine has bir inceliği vardır. Renkler, genellikle zar zor fark edilebilecek şekillerde sıcaktan soğuğa doğru dalgalanır. Gün doğumundaki o parlak ışıltıdan, ay ışığının uykulu örtüsüne kadar... Soluk adaçayı yeşili, buz mavisi ve bakır tonlarının notaları.
İzleyici yumuşak, içsel bir gözlem durumuna geçerek bir renk hikayesinin perdesini aralayabilir. Resimler, bir rengin ne zaman yavaşça derece değiştirdiğine ya da bir sıcaklık değişimini vurgulamak için bir diğerinin hemen yanına nasıl yerleştirildiğine pürüzsüzce odaklanır.
Anlatı rüya gibi ve romantik hissettirir. Klasik portrelere, zamana bir saygı duruşu; geçmiş ya da şimdiki zaman olarak tam olarak adlandıramayacağınız bir şey. Bakarken, uzak bir anı canlanır ve resim onun yerini alır.