Modern görsel dili şekillendiren sanatçılarla derinlemesine sohbetler.
Varoluşsal soruları, günlük hayatın gözden kaçan detaylarını ve rüyaların bilinçdışı katmanlarını tuvale taşıyan Ebru Sıcakyüz, biçimsel ve zihinsel sınırları sorguluyor. Tekstil disiplininden gelen görsel hafızasını resmin özgür diliyle birleştiren söyleşi, izleyiciyi kırık bir aynanın yansımalarına bakmaya davet ediyor.
Tuğçe Ülkü Kesen, Doğu'nun geleneksel halı motiflerini endüstriyel lateks dokularıyla buluşturarak kültürel hibritliği, oryantalizmin güncel biçimlerini ve modern bireyin "ikinci derisini" sorguluyor
Disiplinlerarası sanatçı Mina Kocailik; resminde belirsizliğe alan açmayı, şiirle imgenin kesişim noktalarını ve kişisel dönüşümünden beslenen sezgisel üretim pratiğini anlatıyor.
Eren Kara, Diyarbakır'daki atölyesinde beton, yıkım ve iş makinelerinin mekanik sertliğine karşı ayçiçeklerinin direncini konu alıyor. Sanatı bir kaçış değil yüzleşme olarak konumlandıran sanatçı, kentleşme ve doğa arasındaki kavramsal gerilimi aktarıyor.
İtalya ve Amerika arasında mekik dokuyan Francesco Topino, dijital negatifi alternatif baskı teknikleriyle harmanlayarak fotoğrafı bir içsel yüzleşme alanına dönüştürüyor. Sanatçıyla "Blurred" ve "Decadentia" serileri üzerinden hafızanın akışkanlığını ve insan kırılganlığını konuştuk.
İnsan Yaratımları serisiyle yapay zeka, 3D ve dijital imge algısını sorgulayan Alara Başar, Flaneuse Magazine’e konuk oluyor. Geleneksel resmin kurallarından yeni medyanın akışkanlığına uzanan bu söyleşi, sanattaki tamamlanmamışlık hissini, steril beyaz odaların ardındaki zihinsel düzen arayışını ve izleyicide uyanan o tekinsiz gerginliği masaya yatırıyor.
Fotoğrafçı ve yönetmenin "Sacred Decadence" serisi üzerinden arzu, sansür, erotizm ve toplumsal uysallığı masaya yatırdığı bu söyleşi, bedeni en dürüst otoportre olarak tanımlıyor. Londra, Paris ve New York üçgeninde şekillenen vizyon, "Sick Bacchus" ve "The First Hour After Violent Death" filmlerine uzanan karanlık ama özgürleştirici bir uyanış daveti sunuyor.
Çocukluk dönemi resim pratiğini sokak kültürünün dinamizmi ve tipografinin yapısal ritmiyle birleştiren Cihan Çelik, harfleri sadece okunacak birer araç değil, deneyimlenecek görsel formlar olarak ele alıyor. Geleneksel ve dijital tekniklerin, kamusal mekân ile galeri duvarının kesişiminde gelişen, süreç odaklı bir görsel dil araştırması.
Lizbonlu görsel sanatçı ve eğitmen Sofia Coelho ile çizginin, hafızanın ve malzemenin kırılganlığının peşine düştük. Sanatın bir kaçış değil, dünyada kalma biçimi olduğunu vurgulayan Coelho, içsel ritmini kağıda nasıl aktardığını anlatıyor.
Silvia Corti ve Dafne Plaja tarafından kurulan Arthesis Lab, sanatsal pratiği nesne üretiminden kopararak paylaşılan bir deneyime dönüştürüyor. Sürecin, malzemenin ve kolektif ritmin öne çıktığı bu metodolojide, önceden tanımlanmış sonuçların baskısı ortadan kalkıyor.
İtalyan sanatçı Silvia Corti, genişleyen formlar ile renk seçimi arasındaki ilişkiyi, ışık yansımalarını ve zamanın geçiciliğini ele aldığı derinlikli sanatsal pratiğini anlatıyor.
Sicilyalı sanatçı Ivana Urso ile hatıraların maddeye dönüşme sürecini, kontrolü bırakmanın yarattığı özgürlüğü ve kelimelerin bittiği yerde başlayan görsel anlatısını konuştuk.
Ressam ve akademisyen Deniz Kireç, siyah, beyaz ve altının hakimiyetindeki dışavurumcu dünyasının kapılarını aralıyor. Sanatı bir "akış" hali olarak tanımlayan Kireç ile sezgisel üretim sürecini ve sembolizmin izlerini konuştuk.
Fotoğrafçı ve yazar Celia Montes, Portekiz'in rüya gibi atmosferini kadrajına nasıl sığdırdığını anlatıyor. Dinginlik, merak ve görsel şiirsellik üzerine bir keşif yolculuğu.
Kurumsal dünyanın ritminden Bodrum’un sakinliğine ve stoneware çamurunun dayanıklı kırılganlığına uzanan bir yolculuk. Su Başkan, kusurları kabullenen ve doğanın detaylarından beslenen üretim pratiğini anlatıyor.
Berlin yerleşik Güney İtalyalı ressam Teresa De Cata’nın sanatı, bir kaçıştan ziyade gerçekle yüzleşme ve kendini ifade etme aracıdır. Erken çocukluk dönemi eğitimlerinden ve güncel sinemadan beslenen sanatçı, empatiyi ve iletişimi odağına alır. Üretim sürecini meditatif bir yalnızlık içinde yürüten De Cata, içsel duygu durumlarını renk ve formlara yansıtırken; yaratım sürecini, nihai ürünün ve ticari sonucun üzerinde tutar.
Milano’da yaşayan bilgisayar mühendisi ve sanatçı Gamze Güliter, dört yıllık bir aranın ardından sokaktaki tesadüfi bir sohbetle resme geri döndü. Analitik geçmişi ile saf duyguları arasındaki gerilimden beslenen sanatçı, Random Access Memories serisiyle düzen ve kaosun zıtlığını işliyor. Mühendislik disiplinini soyut sanatın özgürlüğüyle harmanlayan Güliter, mükemmeliyetçiliği reddedip kusurlu ve insani olanı tuvale taşıyor.
