Ivana Urso: Malzemenin Hafızası ve Kontrolsüzlüğün Estetiği
Sicilyalı sanatçı Ivana Urso ile hatıraların maddeye dönüşme sürecini, kontrolü bırakmanın yarattığı özgürlüğü ve kelimelerin bittiği yerde başlayan görsel anlatısını konuştuk.
Benim adım Ivana Urso ve Sicilyalı bir sanatçıyım. Araştırmalarım; duyguları, hafızayı, kimliği ve coğrafyayı gözlemleme ve dönüştürme konusundaki derin bir ihtiyaçtan doğuyor. Sicilya; zıtlıkları ve ışığıyla benim görme, hissetme ve sanatı deneyimleme biçimimde daimi bir varlık gösteriyor.
2. Sanat senin için bir kaçış mı yoksa bir ifade biçimi mi?
Benim için sanat her şeyden önce bir ifade biçimi, ancak zaman zaman bir kaçış yoluna da dönüşebiliyor. Gerçeklikten kaçmak için değil, onun içinde hareket edebilmek için. Kelimelerle açıklayamadığım şeyleri ifade edebildiğim bir alan.
3. Hiçbir eserinin gerçekten bitmediğini hissettiğin oldu mu? Sence bir çalışmayı "tamamlanmış" kılan nedir?
Çoğu zaman bir sanat eserinin gerçekten bittiğine inanmam. Daha ziyade, doğru anda "terk edildiğine" inanırım. Bir çalışma, benden artık hiçbir şey talep etmediğinde, kusurlarıyla bile kendi başına ayakta durabildiğini hissettiğimde tamamlanmış sayılır.
Ivana Urso: Malzemenin Hafızası ve Kontrolsüzlüğün Estetiği | Flaneuse Mag
4. Geçmişinde sana ilham veren biri oldu mu? Belki bir arkadaş, öğretmen ya da aile üyesi?
Evet, birden fazla kişi oldu. Bazı öğretmenlerim, bana yaratmayı öğretmeden önce "bakmayı" öğreterek çok önemli bir rol oynadılar. Ailem de bu yolculukta her zaman temel dayanağım oldu.
5. Sanatını üretirken yalnız olmayı mı tercih edersin?
Bu tamamen projeye bağlı. Bazı işler daha samimi bir ihtiyaçtan doğuyor ve yalnızlık, dinleme ve konsantrasyon gerektiriyor. Diğerleri ise fikir alışverişinin ve enerjinin yaratıcı sürecin ayrılmaz bir parçası olduğu diyalog ve iş birlikleriyle daha iyi gelişiyor. Her iki yaklaşım da pratiğim için vazgeçilmez.
6. Hayatında sana yeni bir sanatsal bakış açısı kazandıran bir dönem oldu mu? Belki bir ilişki ya da bir yolculuk?
Evet, belirli yolculuklar ve ilişkiler bakış açımı kökten değiştirdi. Sicilya'dan ayrılmak ve sonra geri dönmek, burayı daha bilinçli ve daha az idealize edilmiş yeni bir gözle görmemi sağladı.
7. Son zamanlarda sana ilham veren bir film ya da kitap var mı? Sanatını etkilediğini düşünüyor musun?
Özellikle gizem ve romantizmle harmanlanmış güçlü anlatıları olan filmlere ilgi duyuyorum. Bu tür hikayeler bana ilham veriyor çünkü hayal gücüne, söylenmemiş olanlara, askıda kalan duygulara yer bırakıyorlar. Bu durum sanatımı, tıpkı bazı filmlerde olduğu gibi, açıklamak yerine hissettiren atmosferler ve görsel ilişkiler kurma biçimimde etkiliyor.
8. Resim yapmak hakkında öğrendiğin en tuhaf şey nedir?
Onu kontrol etmeye çalışmayı bıraktığınızda genellikle daha iyi sonuç verdiği. Hataya ve beklenmedik olana yer açmak, titizlikle planlanmış olanlardan çok daha otantik sonuçlara yol açabiliyor.
9. Sanat yolculuğunda bir dönüm noktası veya bir "Aydınlanma" anı yaşadın mı? Bunun ne kadar dönüştürücü olduğunu anlatır mısın?
Evet; başkalarını memnun etmeye çalışmak veya sanatın ne olması gerektiğine dair dışsal bir fikre uyum sağlamak zorunda olmadığımı anladığımda. Bu farkındalık özgürleştirici ve dönüştürücüydü. O andan itibaren kendi sesimi ve tempomu kabul ederek daha dürüst bir şekilde çalışmaya başladım.
10. Kullandığın renkler, formlar veya teknikler kişisel hayatındaki duyguları ya da izlenimleri yansıtıyor mu?
Çok doğal bir şekilde. Renkler ve formlar genellikle duygusal durumumun ve yaşadığım deneyimlerin bir uzantısı haline geliyor. İstem dışı olsa bile, kişisel hayat her zaman işin içine sızıyor ve görünür izler bırakıyor.
11. Süreci sonuçtan daha çok sevdiğini hiç söyledin mi? Üretirken "kendini kaybetme" hissi ne kadar kişisel?
Süreci derinden seviyorum. Bu, zamanın askıya alındığı çok kişisel, neredeyse mahrem bir boyut. Yaratırken kendimi kaybetmek, işimin en otantik anlarından biri.
12. Sanatını icra ederken içsel bir ses tarafından yönlendirildiğini hissediyor musun?
Evet, çok sık. Bu, kelimelerden ziyade duyumlardan oluşan ve seçimlerime rehberlik eden sessiz bir ses.
13. İnsanların sanatına baktığında genellikle ne hissettiğini düşünüyorsun?
Her kişi için farklı olsa bile, duygusal bir bağ kurmalarını umuyorum. Eğer bir çalışma bir anıyı, bir soruyu ya da bir duyumu uyandırabiliyorsa, izleyiciyle diyaloğuna çoktan başlamış demektir.
14. Favori 3 şarkın veya müzik parçan?
Döneme göre değişiyor ancak genellikle konsantre olmama yardımcı olan enstrümantal müzikler veya film müzikleri, İtalyan şarkı yazarlarının müzikleri ve güçlü duygusal/hikayesel bileşeni olan parçalar.
15. En sevdiğin 3 kitap?
Üç mutlak favorim yok ama tarih, gizem ve duyguyu birleştiren kitapların yanı sıra sanat ve yaratıcı süreçle ilgili metinlere ilgi duyuyorum.
16. En sevdiğin 3 yemek?
Geleneksel Sicilya yemekleri, özellikle her türlü makarna ve aile anılarıyla, özel günlerle bağlantılı tatlılar.
17. En sevdiğin 3 aktivite?
Resim yapmak ve çizim yapmak, yürümek ve gözlemlemek, seyahat etmek.
18. En sevdiğin 3 şehir?
Aramdaki duygusal bağ nedeniyle Catania. Bir Avrupa sanat şehri olarak Barselona. Ziyaret ettiğimde üzerimde güçlü bir etki bırakan Berlin.
19. Sanatta para olduğunu düşünüyor musun?
Sanatta ekonomik fırsatlar olabileceğine inanıyorum ama bu asla kolay bir yol değil. İstikrar, vizyon ve büyük bir sabır gerektiriyor.
20. Sanata yeni başlayan birine ne tavsiye verirsin?
Kendine karşı sabırlı ve dürüst olmasını. Bir bitiş noktasına doğru acele etmemesini ve gözlemlemeyi, çalışmayı, denemeyi asla bırakmamasını. Her şeyden önemlisi, yaratmanın verdiği hazzı asla kaybetmemesini.
