Tuvalle Diyalog: Gerçekle Renkler Üzerinden Yüzleşmek
Berlin yerleşik Güney İtalyalı ressam Teresa De Cata’nın sanatı, bir kaçıştan ziyade gerçekle yüzleşme ve kendini ifade etme aracıdır. Erken çocukluk dönemi eğitimlerinden ve güncel sinemadan beslenen sanatçı, empatiyi ve iletişimi odağına alır. Üretim sürecini meditatif bir yalnızlık içinde yürüten De Cata, içsel duygu durumlarını renk ve formlara yansıtırken; yaratım sürecini, nihai ürünün ve ticari sonucun üzerinde tutar.
Ben Teresa De Cata, Berlin'de yaşayan güney İtalyalı bir ressamım. Çocukluğumdan beri hayalim bir şeyler yaratmaktı, kendimi her türlü formda ifade etmeye çalıştım. Gençken odadaki her zaman "renkli saçlı" olan ya da "aykırı kıyafetli" kişi bendim. Büyüdükçe enerjimi ve kelimelerimi nasıl kanalize edeceğimi anladım. Bu yüzden resim yapıyorum çünkü buna ihtiyacım var ama aynı zamanda bunu istiyorum.
2. Sanat senin için bir kaçış mı yoksa bir ifade biçimi mi?
Sanat her zaman bir ifade biçimi, anlaşılmış hissetmenin ve diğer insanların görüldüğünü ve duyulduğunu hissettirmenin bir yolu olmuştur. Sanatımda empati büyük bir rol oynuyor: iletişim anahtardır. Bu bir kaçış değil, daha çok gerçekle yüzleşmenin ve onu kabul etmenin bir yolu.
3. Bir eserinin asla tam olarak bitmediğini hissettiğin oldu mu? Sence bir eseri "tamamlanmış" kılan nedir?
Tuvalle Diyalog: Gerçekle Renkler Üzerinden Yüzleşmek | Flaneuse Mag
Başlangıçta elbette, eserlerimden her zaman emin değildim, her zaman yeterli olmadığını düşünüp bir şeyler ekliyordum. Deneyim ve özgüveniniz arttıkça, eserlerinizle nasıl iletişim kuracağınızı daha iyi anladığınızı söyleyebilirim. Onlarla kelimenin tam anlamıyla konuşuyorum ve ne zaman durmam gerektiğini biliyorum; bir şekilde beni uzaklaştırıyor ve buna saygı duyuyorum.
4. Geçmişinde sana ilham veren biri oldu mu? Belki bir arkadaş, öğretmen ya da aile üyesi?
Bazen kendimi emin hissetmediğimde, 9 yaşındayken bana resim yapmayı öğreten o çifti hatırlarım, memleketimde küçük bir atölyeleri vardı ve oraya bir ay boyunca gittim, resim yapmayı, boyamayı ve biraz seramik modellemeyi öğrendim ve bu gerçekten karakterimi oluşturdu. Keten tohumu yağının kokusunu hala hatırlarım ve şu an sanat stüdyomu kucaklayan kokuyla aynı, bu hem komik hem de tatlı.
5. Sanatını üretirken yalnız olmayı mı tercih edersin?
Kesinlikle evet, özellikle ilk adımlarda (beyin fırtınası, gesso, eskizler), ilk katmanlardan sonra stüdyoda benimle birinin olması ve konuşmak sorun değil ama yaratırken dinlemeyi tercih ederim. Büyük bir podcast hayranıyım.
6. Hayatında sana yeni bir sanatsal perspektif kazandıran bir dönem oldu mu; belki bir ilişki ya da bir yolculuk?
Sanatçı olmak, hayatınızın kendisinin bir nevi sanat eseriniz olduğu anlamına gelir, bu nedenle eserleriniz de doğal olarak günlük hayatınızdan etkilenecektir.
7. Son zamanlarda sana ilham veren bir film ya da kitap oldu mu? Sence bu sanatını herhangi bir şekilde etkiledi mi?
"The Substance" filmini gerçekten çok sevdim, bir şekilde verdiği mesaj yıllardır hissettiklerimi, canavar ve performans arasındaki paralelliği temsil ediyor.
8. Resim hakkında öğrendiğin en tuhaf şey nedir?
Sabır ve yalnız olmak. Yaratma zamanı geldiğinde sadece sen ve şövale varsınız ve bu korkutucu. Bu zamanı meditasyon yapmak ve çokça düşünmek için kullanıyorum.
9. Sanatında kullandığın renkler, şekiller veya teknikler kişisel hayatından duyguları veya izlenimleri yansıtıyor mu?
Ruh halimin renk ve şekil algısını etkilediğini fark ettim: eğer üzgünsem paletim daha grimsi olacak, eğer sakinfem belki de yanlış yapmaktan daha az korkuyorum ve canlı renkler kullanıyorum.
10. Süreci sonuçtan daha çok sevdiğini hiç söyledin mi? Yaratırken "kendini kaybetme" hissi ne kadar kişisel?
Elbette, resim yapıyorum çünkü resim yapmayı seviyorum, bitmiş sonucu görmek istediğim için değil. Bence bir tabloyu bitirdiğimde, özellikle de satıldığında kendimden bir parça kaybediyorum. Bu, doğum yapmak ve sonra sizden ve duygularınızdan bir parçayı satmak gibi. Her tablo bir yolculuk ve duygu dolu bir yol ve bittiğinde küçük bir bölüm de bitmiş oluyor.
11. İnsanların sanatına baktıklarında genellikle ne hissettiklerini düşünüyorsun?
Bence çoğunlukla sanatıma ve yeteneklerime hayran kalıyorlar ama benim için bu gerçekten "kolay" ve banal, bu yüzden kendimi alçakgönüllü tutmaya alışığım.
12. En sevdiğin 3 şarkı veya müzik parçası?
Party in the USA - Miley Cyrus
I Kissed a Girl - Katy Perry
Bad Romance - Lady Gaga
13. En sevdiğin 3 şehir?
Foggia (vahşi de olsa doğduğum yer)
Napoli (yirmili yaşlarımda beni evlat edinen yer)
Berlin (yirmili yaşlarımın ortasında bana tokat atan yer)
14. Sanata yeni başlayan birine ne tavsiye verirsin?
Asla birinin seni küçümsemesine (humble) izin verme ama öğrenmeye devam etmek için mütevazı kal. Kendini ifade et, tuvalin her hatanı affedecektir. Kendine ve başkalarına karşı nazik ol ve cüret etmekten korkma.
